Gæludýrakrapp

Kannanir sýna að það er fátt sem gleður æsta lesendur Krappetíkrappsins meira en krúttleg gæludýr í sínu náttúrulega umhverfi (nema auðvitað ULTIMATE leikjaröðin eins og hún leggur sig).

Fyrirsætur:

• Banna Hlandon (heimasæta)
• Snædís Ugla Megadeth (hefðarköttur), ath. að þetta er stafað Megadeth, eins og hljómsveitin.
  
• Úlfur (hundur og slefberi)
  

Meira mastermændkrapp

Til að létta þessu fruntalega álagi sem ULTIMATE GRAND MASTERMIND prevjúwið olli á Krappetíkrappinu (sjá aths. við síðustu færslu) þá hefur verið ákveðið að sleppa beta-útgáfu af spilinu til að seðja sárasta hungrið.

Sækið krappið HÉR (þarf reyndar svokallað .NET freimwork líka sem má nálgast hér)

Til að þetta stæði almennilega undir nafni sem beta-útgáfa þá hefur 5 handahófskenndum böggum verið stungið inn í forritið hér og þar. Vegleg fundarlaun í boði.

Öppdeit:
Til að einhver annar en Halez geti spilað þetta krapp (og ég veit að áhuginn er fyrir hendi hjá æstum lesendum) þá er víst ekki verra að skella inn reglunum í stuttu máli:

1. Í hverjum leik er tölvan á bakvið tjöldin búin að formúlera fjórar samsetningar af formi/lit og raða þeim í ákveðna röð (reiti 1-4). Um 5 mismunandi form/liti er að ræða.
2. Markmið leiksins er að nota rökhugsun til að "krakka kóðann" hjá tölvunni.
3. Fyrir hverja tilraun við að krakka kóðann gefur tölvan einkunn eftir þessu kerfi:

• Svartur - rétt samsetning af formi/lit á réttum stað
• Hvítur - rétt samsetning af formi/lit á röngum stað
• Blár - annað hvort form eða litur er réttur og á réttum stað, en samsetningin (þ.e. hitt formið/liturinn) er ekki rétt.

Hægt er að fá eitt merki fyrir hvern reit, þ.e. mest 4 stk.

"Skemmtilegra en Sudoku og sunnudagskrossgáta Morgunblaðsins samanlagt."

ULTIMATE MASTERMIND-krapp

Hér er smá prevjúv af nýjustu afurðinni í hinni margfrægu röð ULTIMATE-tölvuleikja (sem hingað til hefur aðeins hýst hið frábæra ULTIMATE 10.000).

Má ég kynna: ULTIMATE GRAND MASTERMIND.



Ég er viss um að æstir lesendur Krappetíkrappsins eru nú í óða önn að þurrka slefið af lyklaborðinu, sem þangað lak í geðshræringunni yfir að þessi tölvuleikur sé væntanlegur á markað. Fylgist því með.

Borðspilakrapp

Ég er einföld sál, og eins og með aðrar einfaldar sálir þá þarf ákaflega lítið til að gleðja mig.

Eftir Mastermænd-orgíuna sem æstir lesendur hafa allsennilega lesið um í síðustu færslu, þá fór ég á stúfana um undraheima veraldarvefsins að reyna að finna eitthvað sniðugt um svona týpísk borðspil. Rakst ég þá á síðuna boardgamegeeks.com. Eins og nafnið gefur til kynna þá var þetta akkúrat það sem ég var að leita að og meira til. Allar síður sem hafa orðið "geek" í addressunni geta ekki annað en verið góðar. Eyddi ég þar góðum tíma í að rúnta niður borðspila-memórílein og fann m.a. þessa gullmola:

Landmannsspilið
Gamall skandinavískur klassíker sem gengur út á að eiga bóndabæ, sá korni og kartöflum og uppskera. Ná þá að lokum æðsta takmarki spilsins, sem er að sleppa úr viðjum smábóndans og verða óðalbóndi í stórri höll. Eins og gefur að skilja er þetta spil (eins og svo mörg önnur) litið hornauga af öllum þenkjandi sósíalistum þar sem markmiðið er að safna að sér eins miklum veraldlegum gæðum og hægt er, og níðast á öðrum spilurum sem minna eiga. Þyrfti kannski að útbúa sérstaka samyrkjubúsútgáfu?







Hamstraspilið
Þetta er spil sem gerir þig að betri manni. Ef ég hefði ekki átt þetta og spilað af kappi hefði ég án efa leiðst inn á sollafengna braut eiturlyfja og sódómískra lifnaðarhátta. Í þessu spili hefur þú kost á því að hjálpa öðrum, sem þá hjálpa þér á móti seinna meir. Ef þú hjálpar engum þá færðu að sjálfsögðu enga hjálp. Það hefur líka sýnt sig að þeir siðblindu einstaklingar sem hjálpa engum (sem dæmi má taka Dabba Franz) fá makleg málagjöld að lokum.

Ég vil meina það að það enginn geti talið sig vera heilsteypta manneskju fyrren búið er að spila þetta spil að minnsta kosti einu sinni.



Lost valley of the dinosaurs
Þetta spil hefur öðlast auknar vinsældir í seinni tíð, ekki síst fyrir þær sakir að það gengur aðallega út á það að eyðileggja fyrir hinum spilurunum, sem gerir það einstaklega hentugt í að gera upp óuppgerðar sakir sem ekki hefur tekist að leysa úr í hinu raunverulega lífi. Fátt eitt eins gaman og að láta hina hræðilegu flugeðlu pikka upp menn úr liði andstæðingsins og henda beint í ginið á glorsoltnu fenjaskrímslinu. Þetta hljómar nákvæmlega jafn skemmtilegt og það í rauninni er!





Axis & Allies
Ég keypti þetta spil fyrir nokkrum árum og hef að ég held spilað það tvisvar. Það gerir u.þ.b. 3.500 ISK per skipti ef ég deili niður kaupverðinu. Þannig að æstir lesendur eru eindregið hvattir til að hafa samband við Krappetíkrappið og koma í kring smá Axis&Allies-stefnumóti. Helst mætti það vera heil helgi. Reyndar miðað við viðbrögðin við boðinu að spila einn snöggan Grand MasterMind þá á ég ekki von á mörgum tilboðum.







Gay Monopoly
Ókei ég á reyndar ekki þetta, en væri meira en til í að prófa.

Kanakrapp

Fékk það göfuga verkefni að leiðbeina bróður vinnufélaga míns um lystisemdir Akureyrarbæjar. Sá er amerískur að uppruna, og hafði fengið þá flugu í höfuðið að skreppa í dagsferð í perlu norðursins svona fyrst hann var yfir höfuð á svæðinu. Við það að fara til Akureyrar sló hann líka sitt persónulega met í að vera norðarlega á hnettinum.

Ég fór með hann á rúntinn um bæinn, og stímaði náttúrulega fyrst norður Glerárgötu þar sem hver meter sem ég keyrði í þá átt þýddi nýtt met fyrir hann í að vera norðarlega. Gamanið endaði reyndar þegar ég tók skarpa hægri beygju við gellunestið. Hann getur þó allavega sagt frá því þegar hann fer til baka að "the farthest north I've been is the intersection of Hörgárbraut and Hlíðarbraut."

Hápunkturinn á túrnum var þegar ég keyrði með hann suður Hjalteyjargötuna og sagði með minni bestu túr-gæd-rödd "on the left we have the industrial harbour area". Og þó, hápunkturinn hlýtur að hafa verið þegar við keyrðum upp á ruslahauga. Hann sagði að ef að Akureyri væri amerískur smábær þá væru ruslahaugarnir staðurinn þar sem allir underage krakkarnir samlast til að drekka, djúsa og "meika át". Þarna eru greinilega glötuð tækifæri fyrir akureysk ungmenni. Í staðinn fyrir að reyna að svindla sér inn á Amor þá er mun hentugra að tjilla bara upp á haugum með nokkrar tveggja lítra flöskur af blandi.

Í Svíþjóð áskotnaðist mér hið merka spil "Grand Master Mind", sem við Halez spiluðum oft af kappi á námsárunum. Ég hafði hins vegar ekki snert á því í einhvern tíma, en fyrir tilviljun var ég með það í bílnum þegar ég fór með bróðurinn í bíltúr (eða kannski var ég orðinn það örvæntingarfullur að ég var farinn að rúnta um bæinn í leit að fólki sem var til í einn stuttan). Viti menn, það fyrsta sem hann sagði þegar hann kom inn í bílinn var "Whoah, you've got Grand Master Mind! Cool!". Eftirleikurinn var auðveldur. Bíltúrinn endaði því á Karólínu þar sem við spiluðum þetta yndislega spil við rómantískt kertaljós í einhverja klukkutíma, og það var verulega kærkomið að fá loksins einhvern sem nennti að spila það við mig.

Ætla að enda þetta á smá MasterMind geðveiki úr Svíþjóð. Eins og sést þá skín spilagleðin úr andliti Halezar.



Ef einhver finnur fyrir óstjórnlegri löngun í einn snöggan eftir þessa lesningu þá vitið þið hvar ég á heima.

Siggakrapp

Enn og aftur sannast það að Krappetíkrappið hræðist ekki að presentera hér efni hvers hliðstæða hefur aldregi áður sést á weraldarwefnum. Og ef að þetta er ekki þess virði að hafa mánuð á milli færslna þá veit ég ekki hvað.

Megasarkrapp

Til að stytta biðina eftir næstu fetish-dúkku skulum við fá köttinn Megas inn á sviðið. Merkilega líkur nafna sínum.

Hamstrakrapp

Eitt sinn endur fyrir löngu tröllriðu dansandi hamstrar veraldarvefnum. Krappetíkrappið hefur nú ákveðið að endurvekja þetta forna fyrirbæri (en þó á öðru og betra formi) og presenterar hér með stolti

Dansandi hamsturinn Wild Willy

(skráin er nokkur megabæti en alveg þess virði að sjálfsögðu)

Þessi nafni minn kann svo sannarlega að skemmta sér (og bæ ðe vei þá fékk ég ekkert að segja um nafnagiftina á honum, Wild Willy heitir hann samkvæmt umbúðunum).

(smá gúglun leiðir í ljós að eitthvað í líkingu við upphaflega hamstrakrappið má ennþá upplifa hérna, nálgist af varúð)

Japanskt fetish-krapp I

Japanska fetish-dúkka vikunnar er:

"Melissa"

Melissa er hress og skemmtileg stelpa, sem hefur gaman af útivist og ferðalögum. Uppáhöldin hennar eru þó fáklæddur síðkvölda-koddaslagur með félögum sínum í systrafélaginu Kappa Gamma Alpha, svo og hið vikulega sunnudagsbridds með Briddsfélagi Akureyrar. Framtíðaráform eru að setjast í forstjórastóls einhvers fyrirtækis hvers nafn endar á "Group".

Ef ég væri með svona hipp och kúl kosningakerfi þá myndi ég örugglega setja inn eftirfarandi könnun:

Hvort er perralegra?
a) Að Japanir skuli framleiða svona dúkkur.
b) Að þú skulir ekki einungis kaupa þetta drasl af fúsum og frjálsum vilja heldur einnig gefa þeim nafn og stilla þeim upp fyrir myndatökur.

Hrækikrapp

Það var hrækt á mig í vinnunni í dag. Örugglega ekki eitthvað sem 97,5% tölvunarfræðingar eiga von á að gerist dags daglega. Reyndar var áðurnefnd hráka ekki viljaverk, og eiginlega var þetta ekki hráka heldur meira svona slef. Það samt hljómar mun verr að segja að vinnufélagi minn hafi slefað á buxnaskálmina mína en hrækt. Þó ber að geta þess að ég var í buxunum þegar þetta fór fram.

Hef ég þetta krapp ekki lengra.

Nýjasta nýtt-krapp

Helvíti er símaskráin öpp-tú-deit.



Komst að þessu þegar ég sá að BertiK er einnig tvítekinn. Svo og Dr. F. Gaman að sjá að þeir titla sig báðir sem tölvunarfræðing. Það er eitthvað sem ég get ekki gert. Gæti kannski fengið að titla mig sem "97,5% tölvunarfræðingur".

Finnst áhugavert að sjá að einmitt sá sem sá ástæðu til að kvarta undan skorti á afþreyingarefni á þessari síðu í athugasemd við síðustu færslu, er einmitt með skrifaðgang að Krappetíkrappinu (einn af fáum). Held að Vari ætti bara að vippa fram einum ópíum-mettuðum pistli og hætta þessu tuði (nema þá tuði í pistilsformi).

Tímamótakrapp II

Krappetíkrappið heldur áfram að vera brautryðjandi á sviði framandi afþreyingarefnis á veraldarvefnum.

Hér með fullyrðist að ALDREI áður hefur verið birt mynd af manni að pósa með Prúðuleikara-vínylplötu, þar sem viðkomandi einstaklingur er með nákvæmlega þessa tölfræði í efstu deild í íslenskum körfuknattleik.



p.s. ég tek að mér að flytja dýraspítalasketsjinn af téðri vínyl-plötu í brúðkaupum og fermingarveislum gegn vægri greiðslu.

Áramótakrapp

Hið árlega áramótasvallpartí í Þórunnarstr103 fór einstaklega vel fram í ár. Ég náði þessarri líka fínu geislasverðs-pósu af Herði Flóka sem verður endilega að fá að bætast í þetta sívaxandi safn slíkra mynda:



Síðan verður þetta intellektúella portrett af RobbaK líka að fá að vera með þó ekkert sé geislasverðið.



Krappetíkrappið óskar æstum lesendum velfarnaðar á nýju ári.

Jólakrapp

Jólagjafalistinn er beisikklí svona:

• Geislasverð: 1
• Sokkar (frá mömmu): 2
• + eitthvað annað fallegt sem fellur eðlilega svolítið í skuggann af ofangreindu.

Hef tekið eftir því að ég tjái mig einum of oft hérna með því að pósta myndum af sjálfum mér að glenna mig, og ætla því að fá tvo aðra unga herramenn til að kynna til sögunnar Bestu Jólagjöf Evver (TM):

BREIKING FRÉTTIR - ULTIMATE 10.000 - NÝ ÚTGÁFA

Stundin er runnin upp, útgáfa 3.0 af hinu sívinsæla teningaspili ULTIMATE 10.000 hefur verið gefin út.

Æstir lesendur Krappetíkrappsins fá hér með spilið að gjöf!

SÆKJA

Nýir fídusar:

• Stig eru nú gefin fyrir tvær þrennur, 1.500 stig!
• Hægt er að skilgreina lágmarksskor í geri. Leikmaður má þá aldrei skrifa minna en sem nemur þessari upphæð.
• Nýr takki, "Velja alla". Þessi takki velur alla teninga sem eru uppi sem gefa einhver stig. Mjög gott að nota þegar verið er að læra reglurnar (eða vegna almennrar leti). Lyklaborðssjortkött fyrir þetta eru Z og Numpad , (komma).
• Hægt að fara með músarbendilinn yfir tening sem búið var að kasta, og í stikunni neðst í glugganum stendur hvað þessi teningur getur gefið mörg stig.
• Nýr hjálpargluggi undir Hjálp -> Flýtilyklar. Einfaldur gluggi sem listar alla flýtilykla sem eru á lyklaborðinu, bæði vinstra- og hægra megin.
• Hægt að velja tungumál undir Stillingar. Hentugt ef ameríski frændinn er í heimsókn og þú vilt endilega taka við hann einn snöggan ULTIMATE 10.000.
• Búið að bæta gæði ljósmynda í myndasýningunni til muna.
  
  

Þessir gömlu klassískir fídusar eru enn til staðar:

• Þegar leikur hefst þá er hægt að velja að núlla eftir ákveðið mörg klikk. Þetta þýðir að ef þetta er t.d. stillt á þrjá, þá fara stig leikmanns niður í núll í þriðja skipti sem hann fær strik í skortöfluna (það telst ekki með ef leikmaður springur). Hægt er að kombinera þetta með því að stilla lágmarksskor í geri, og gera þannig leikinn sérstaklega áhugaverðan.
• Hægt að hægri-smella á reit í skortöflunni og sjá Forsendur Gers(TM), þ.e. hvaða teningaköst liggja á bakvið þetta ger. Gríðarlega hentugt þegar t.d. leikmaður vill rifja upp svakalegt ger, eða rifja upp hvernig andstæðingur kastaði frá sér sigrinum með einhverri heimskulegri áhættu.
• Hægt að hægrismella á nafn leikmanns í skortöflu og skoða tölfræði leikmannsins hingað til í spilinu. Þar er einnig hægt að breyta mannlegum leikmanni í róbóta, t.d. ef einhver leikmaður þarf að bregða sér frá í stutta stund. Sú breyting tekur þá gildi í næsta geri þess leikmanns.
• Hægt að taka af hljóð og myndir undir Stillingar. Þessar stillingar vistast þannig að þær haldast eins í næsta skipti þegar ULTIMATE 10.000 er ræst.
  

Eins og sést þá er ýmislegt hægt og fátt eitt sem ekki er hægt.

Til að spila ULTIMATE 10.000 þá þarftu Microsoft .NET Framework 1.1, getur sótt það hingað.

Krappetíkrapp óskar æstum lesendum góðra yóla!

Kongkrapp

Tvífarar dagsins:



Heitt ráð í boði Krappetíkrappsins: Mælt er með því að þeir sem leggja leið sína í kvikmyndahús til að berja augum Kónginn Kong, hafi með sér tangir eða önnur tól, til að geta gelt alla þá 14 ára drengi sem geta ekki haldið kjafti í bíó og láta ítrekað út úr sér setningar eins og "djövull er þetta vel gert mar" eða "ég vissi alveg að hann myndi gera þetta, ég sá það í treilernum". Því miður hafði ég engin slík verkfæri með mér, og þurfti því að sitja undir þessu þvaðri í rúma þrjá tíma. Sem betur fer var myndin ekki alslælm.

ps. Önnur myndin hér að ofan er tekin úr hinu sívinsæla teningaspili ULTIMATE 10.000. Hægt er að gleðja æsta lesendur með því að ný útgáfa er á leiðinni, sú besta hingað til.

TÍMAMÓTAKRAPP

Hér með er það fullyrt að ALDREI hefur áður birst á internetinu mynd af 27 ára karlmanni að pósa með íslenskri símaskrá sem er jafn gömul og hann sjálfur.

Svíakrapp IX

Fékk óvænt símtal áðan frá Svíþjóð. Þar var á ferðinni gamall skólafélagi úr Skaufabæ sem hafði áhyggjur af mér þar sem ég hafði ekki svarað neinum ímeilum frá honum í háa herrans tíð. Sem ég var reyndar alltaf á leiðinni að gera (og búinn að vera á leiðinni að gera í svona hálft ár). Hann fékk símanúmerið mitt í gegnum utanríkisráðuneytið.

Alltaf gaman að fá símtöl frá útlöndum, en kennir manni óneitanlega að það er ekki hægt að humma ímeilaskrif endalaust fram af sér. Einhverjir gætu farið að telja mann af.

Eddukrapp II

Aldrei hefði ég haldið að ég ætti eftir að upplifa að sjá afa minn og Sylvíu Nótt saman í sjónvarpinu. Verð að skjalfesta þetta móment hér svo það glatist ekki að eilífu.

Svíakrapp

Þá er búið að kaupa mig. Spennandi.

Eddukrapp

Á jákvæðari nótum: Rétt upp hend sem eiga afa sem fær Edduverðlaun? (mont mont)

Sponni frændi hefur reyndar rétt til að rétta upp hend (ef hann þá les þetta).

Síðan er bara stefnan sett á Gólden Glóbs næst.

HVAMMSTANGAKRAPP

Til að útkljá afmælisgjafastatistíkina í eitt skipti fyrir öll:

• Geislasverð: 0
• AT-AT: 0
• AT-ST: 0
  
• Super Deluxe Darth Vader Mask: 0
  
• Sænsk bílrúðuskafa með innbyggðum vettling og mynd af elg á (mjög kúl): 1
• Sokkar (frá tengdamömmu): 4
  

Þetta er hins vegar bara statistíkin hingað til. Ég var að heiman á afmælisdaginn og á örugglega eftir að fá nokkur geislasverð frá þeim sem ég hef ekki enn náð að hitta á síðan ég kom heim.

Og hvar kaus ég að spendera afmælisdeginum? Hvar annarsstaðar en á HVAMMSTANGA lesendur góðir! Ég tók nefnilega þá gáfulegu ákvörðun að skella mér suður til Reykjavíkur daginn fyrir afmælisdaginn minn til að taka á móti heitmey minni sem átti einmitt að koma til landsins daginn eftir úr enn einni svaðilför sinni til Svíþjóðar. Hlutirnir æxluðust reyndar ekki eins og áætlanir sögðu til um, heldur fékk ég að dúsa í bifreið minni fastur í blindbyl í u.þ.b. 6 tíma þangað til hraustir björgunarsveitarmenn drógu mig út og skutluðu mér í félagsheimilið á HVAMMSTANGA þar sem ég dvaldist (í mjög góðu yfirlæti reyndar) næstu 2 daga. Helvíti hressandi. Ég fékk reyndar óvæntan og góðan félagsskap í formi æskuvinar bróður míns, Edward Huddsibenez og fjölskyldu, sem vildi svo skemmtilega til að voru einnig stopp. Betri klefafélaga var varla hægt að hugsa sér.

Svona leit ég út eftir að hafa verið fastur í u.þ.b. 35 mínútur. Enn ekki farið að sjá á mér. En samt merkilegt hvað manni vex hratt grön við svona erfiðar aðstæður.


Hérna er hreyfimynd sem sýnir vel þá firringu sem ríkti í bifreið minni á meðan ég beið eftir björgun. Ath. ekki fyrir viðkvæma né flogaveika.

Daginn eftir fékk ég minn fjallabíl úr ánauð (þá var reyndar alveg jafn nöts veður og kvöldið áður) og parkeraði honum fyrir framan hið fræga (og stóra) félagsheimili á HVAMMSTANGA. Japanski flottiljákurinn stóð sig bara assgoti vel miðað við aðstæður.


Daginn þar á eftir var loksins hægt að hunskast suður, og tók ég þá þessa mynd til að dokjúmentera púnktinn á HVAMMSTANGAgatnamótunum þar sem ég sat fastur.


Þetta er svo mikil mega-færsla að hún þarf sinn eiginn theinkjú-lista:

• Stórt sját-át til allra björgunarsveitarmanna nær og fjær fyrir að nenna að standa í þessu. Megi þeir aldrei einkavæðast.
  
• Ástarkossar handa rauða-krossgellunum á HVAMMSTANGA fyrir fæði og húsnæði (þær suðu reyndar spaghettíið aðeins of lengi, en það er nú samt á mörkunum að ég geti verið að kvarta).
  
• Að lokum saknaðarkveðjur til allra sem hringdu eða sendu mér skeyti í útlegðinni í tilefni af afmælinu (þó ég hafi reyndar sent öllum sem eru í símanum mínum smess og heimtað árnaðaróskir).

Ég elska ykkur öll.

Afmæliskrapp II

Fyrir þá sem finnast semí-fúnksjónell geislasverð ekki nógu grand afmælisgjöf þá má líka benda á þetta:



Ekki amalegt að hafa einn svona í stofunni. Eða máske tvo.

Afmæliskrapp

Í dag eru 15 dagar í 27 ára afmmæli mitt.

Þeim sem vilja gleðja mig í tilefni af því er vinsamlegast bent á þetta:



Það væri magnað að geta skipt út kornflexpakka-geislasverðunum sem ég á út fyrir alvöru stöff. Kornflex-sverðin hafa nefnilega takmarkað skemmtanagildi.

Mig langar helst í rautt (Darth Vader rúlar) en það er reyndar leiðinlegt að enda með nokkur rauð ef ég skyldi vera heppinn og margir hugsa hlýlega til mín. Tegundin er því algjörlega frjáls.

Japans-tilviljanakrapp

Við skötuhjúin dvöldumst stóran hluta af Japansferð okkar í hinni hressandi stórborg Osaka, en fórum í nokkra daga rúnt undir lok dvalarinnar um japönsku landsbyggðina (ég held að tvíburasysturnar sem við gistum hjá hafi örugglega haft gaman af því að losna við 3 risastóra vesturlandabúa úr 50 fm2 íbúðinni sinni í nokkra daga). Við fórum m.a. til Hiroshima, skoðuðum minnisvarða og söfn um grimmdarverkin sem þar voru framin, og fórum út í hina geysifallegu Miyajima-eyju. Þar gistum við á Hiroshima Youth Hostel, sem var hið prýðilegasta farfuglaheimili. Ég deildi þar herbergi með 5 öðrum gaurum, bæði japönskum og ekki-japönskum. Ég spjallaði aðeins við tvo ekki-japanska gaura sem gistu með mér í herbergi, einn frá Sviss og annan dreng að nafni Daniel frá Brasilíu. Þessi Daniel var einmitt á leiðinni út í eyjuna daginn eftir, þannig að við spjölluðum um hvernig væri best að komast þangað og eitthvað fleira.

Líða svo nokkrar vikur þangað til ég tók þá strategísku ákvörðun að skella mér á vefsetur Arnljóts Bjarka fv. menntskælings, sem dvalið hefur undanfarið við nám í Japan. Ég reyndar hélt að hann væri kominn heim úr þeirri dvöl en svo virðist ekki vera. Ég kom hvorteðer ekkert nálægt Tókýó í Japansreisunni þannig að ég hef nokkuð góða afsökun fyrir því að hafa ekki bankað uppá.

Eníhú, hann er með vísanir á ýmsar síður sem Íslendingar sem dvalið hafa í Japan halda úti. Ég fór eitthvað að skoða þær svona til að fá á tilfinninguna hvernig aðrir Íslendingar upplifa Japan. Rakst ég þá á þennan pistil þar sem maður að nafni Maggi skrifar:

"Ég og Daniel, félagi minn frá Brasilíu, höldum saman af stað frá Tokyo stöðinni korter í tólf í kvöld en síðan skilja leiðir í Kyoto þar sem ég held áfram til Hiroshima en hann eitthvert annað."

Þegar ég las þetta þá rifjaðist upp fyrir mér að þegar ég sagði mínum brasilíska Daniel frá því að ég væri frá Íslandi þá sagðist hann einmitt þekkja íslending að nafni Magnús. Ég sagðist ekki kannast við þann ákveðna Magnús, en núna veit ég þó allavega um hvern hann var að tala.

Lítill heimur indíd.

Kanakrapp

Jared vinnufélagi minn skrifar skemmtilega pistla út frá sjónarhorni ameríkana á Íslandi. Krappetíkrapp mælir með þeim skrifum.

Dónalegt Japans-krapp

Í Japan náði ég að koma mér upp dágóðu safni af dónalegum japönskum dúkkum. Japanir eru einmitt mjög dónalegir, eiginlega hrottalega dónalegir. Það eru ekki öll lönd með sérstaka vagna í neðanjarðarlestum á álagstímum sem eru bara ætlaðir konum (mótbragð gegn japönskum dónum sem fá sitt helsta kikk út úr því að gera sér dælt við konur án þeirra samþykkis í þrengslunum sem myndast).

Þessar dúkkur eru eiginlega of dónalegar til þess að ég geti með góðri samvisku látið það vera að deila þeim með æstum lesendum Krappetíkrappsins.

Ég bið börn og gamalmenni í hópi lesenda að hætta lestri hér og snúa sér að öðru.



Meiri dónalegheit seinna ef viðbrögð lesenda gefa tilefni til þess.

Deftones-krapp


Þetta er möst-bæ, hressandi þegar það uppgötvast að gömul uppáhaldshljómsveit er búin að gefa út nýjan disk án þess að ég hafi nokkuð vitað til þess að það væri á döfinni.

Póllandskrapp IV

Mér finnst ég bera skyldu gagnvart æstum lesendum Krappetíkrappsins að bæta þeim upp seinustu færslu, sem eftir á að hyggja var ekki alveg að gera sig (ég átta mig núna á því að viðbrennt kjöt á ekkert erindi á internetið).

Til að gera það ætla ég að kynna fyrir lesendum lítinn en mikilvægan hluta af menningararfi Pólverja sem ég var svo heppinn að ná að importera til Íslands eftir svallreisuna frægu. Þetta er hljómsveitin VOX (sem á örugglega eitthvað skylt við hina geðþekku íslensku sveit VAX).



Ale feeling
Stayin' alive

Vonandi ná þessir smellir að fá æsta lesendur til að reisa sig á fætur og dansa eilítið. Ekki veitir af.

Póllandskrapp III

Gaman að segja frá því að ef pöntuð er nautasteik á pólskum veitingastað, og beðið er um að fá hana medium steikta, þá eru greinilega allar líkur á því að niðurstaðan verði eitthvað í líkingu við þetta:



Þessi steik bragðaðist reyndar ágætlega svona fyrir utan þetta svarta. Ég hafði bara ekki geð í mér að kvarta miðað við að fyrir þennan rétt var verið að rukka u.þ.b. 580 kr.

Póllandskrapp II

Þessi Póllandsferð var óneitanlega svall hið mesta. Svo mikið svall að flestar þær myndir sem ég tók sem voru á annaðborð af fólki innihalda annað hvort mig í annarlegu ástandi eða þá einhverja vinnufélaga í tiltölulega annarlegu ástandi (enda var hægt að fá móhító á hlægilegu verði). Ég hef því enga aðra kosti en að pósta eftirfarandi myndum, sem gefa virkilega skemmtilegan þverskurð af Varsjárborg.

Póllandskrapp

Annars er ég farinn í fjögurra daga svallreisu til Varsjárborgar með vinnunni. Hef örugglega frá einhverju krassandi að segja þegar ég kem til baka (og einhverjar líkur eru á að eitthvað af því rati hingað).

Myndakrapp I

Best að pósta hérna einni fallegri mynd frá Miyajima-eyju til að bæta upp fyrir flatbökurnar í fyrri færslu.

Svíapítsukrapp

Sá hluti dyggra lesenda Krappetíkrappsins sem hefur dvalið í Svíþjóð í lengri eða skemmri tíma, og þrá heitar en nokkuð annað að upplifa sænska flatbökugerð í eitt hinsta sinni, ættu að æsast mjög yfir eftirfarandi myndum. Aðrir ættu að æsast eitthvað minna.





Þessar hrottalega girnilegu flatbökur eru í boði Pizzeria Torino í Helsingborg.

Heima-krapp

Þá hefur Norðurlandsdeild Krappetíkrappsins snúið aftur úr svaðilför mikilli til Austurlanda fjær, hundtryggum lesendum án efa til mikillar gleði. Ég held að það verði lítið um ferðasögur hér á Krappetíkrappinu (þó er til nóg af þeim), ég held að ég kjósi frekar að segja þær í eigin persónu þegar ég hitti títtnefnda hundtrygga lesendur á förnum vegi (og þá tryggi ég að ég fæ örugglega ekki þetta "er-ég-ekki-búin(n)-að-lesa-þetta" lúkk þegar ég byrja á einhverri hnyttinni sögu). Verið bara ófeimin við að spyrja mig út í ferðina, ég hef mjög gaman af því að tala um hana. Kannski ég skelli inn einhverjum myndum þegar fram líða stundir. Fylgist með.

Það verður engin frekari útgáfa á afrekum á sviði karaoke-söngs vegna skorts á góðum hljóðritunum. Það er reyndar til á stafrænu bandi hjartnæm útgáfa undirritaðs á smellinum "Nookie" með Limp Bizkit, en hún sýnir það því miður að ég var (öllum að óvörum) ekki fæddur til að rappa (Rage against the machine lagið sem ég tók sannaði það enn frekar). Á hinn bóginn virðist ég koma einkar sterkur inn í ballöðunum. Ég og Agneta hin sænska tókum hrottalega tilfinningaríkan dúet og sungum einhverja vellu sem var upphaflega flutt af Celine Dion og Barbru Streisand (ég fékk að vera Barbra). Ég hafði reyndar aldrei heyrt það lag áður en tókst samt að skila því af mikilli prýði. Ég er kannski hinn nýji Davíð Smári? Át with the óld, inn with ðe njú.

Meira Japan-krapp



Krappetíkrapp kynnir enn á ný með stolti, vegna fjölda áskorana:

Farbror Willy í karaoke, part II

Þetta framlag er tileinkað þeim efasemdamönnum sem töldu Farbror Willy algjörlega ófæran um að syngja geldinga-diskó. Það hefur hér með verið afsannað.

(Sem fyrr eru smá skruðningar þegar mestu lætin eru en það er nú bara sjarmerandi)

Japan-krapp

Krappetíkrapp kynnir med stolti:

Farbror Willy í karaoke (í frekar krappí hljómgaedum)

Meira seinna...

Lærdómskrapp

Lærdómur dagsins: Þú ætlar að svara pósti frá vinnufélaga, og vilt stríða honum aðeins með því að senda honum eitthvað heimskulegt fleim í hástöfum og alles. Eitthvað hressandi vinnustaðaflipp til að lífga upp á daginn. Þú smellir á póstinn, svarar honum eins og þú sért að skrifa til vinnufélagans og sendir án þess að horfa á viðtakandann. Þegar þetta er gert ógætilega þá eru góðar líkur á því að þú hafir óvart svarað næsta pósti fyrir neðan. Sá póstur gæti hafa verið komið frá starfsmanni virðulegrar bankastofnunar út í bæ, sem þú hefur einmitt verið í prúðmannlegum viðskiptalegum samskiptum við þennan dag. Þetta gæti verið frekar neyðarlegt.

Og annar lærdómur er sá að ef þú ert starfsmaður virðulegrar bankastofnunar og færð allt í einu frekar dónalegan póst í hástöfum frá starfsmanni hugbúnaðarfyrirtækis (sem hefur verið kurteisin uppmáluð í samskiptum sínum við þig hingað til) þá er vinsamlegast mælst til þess að þú takir þeim pósti eins og hverju öðru góðu flippi og eyðir honum (ég reyndar veit ekki hvort það var raunin í þessu tilfelli, ég hef ekki fengið neitt svar).

Hjólakrapp II

Afrek helgarinnar var að hjóla til Grenivíkur og til baka. Reyndar svindluðum við með því að tjalda á staðnum á milli ferða þannig að afrekið skorar ekki eins hátt fyrir vikið (en á móti kom að við þurftum að hjóla með fullt af krappi á bakinu, því ekki búum við svo vel að eiga svona hliðarpoka eins og allir túristarnir eru með).

Hérna sést fallega útihátíðar-kúlutjaldið sem brúkað var í ferðinni (í boði Ericsson T610).



Þetta tjald hafði verið notað einu sinni áður, og það var á hið hrottalega Leeds Festival árið 2000 (örugglega eina silfurlitaða kúlutjaldið sem var notað á þeirri hátið og lifði hana af). Þegar ég kom heim eftir þá suddahelgi með leðjuna upp að handarkrikum, þá steingleymdi ég að viðra tjaldið þangað til nokkrum vikum eftir hátíðina. Ég hafði því aldrei þorað almennilega að nota gripinn eftir það af ótta við að stækjan yrði óbærileg (hún vandist nú furðu fljótt).

Þannig að nú er bara eftir að fara út fjörðinn vestan megin. Hringvegurinn svo þar á eftir.

Eldsneytiskrapp

Lenti í því að horfa á mjög hressandi innslag á Aksjón áðan þar sem verið var að fjalla um nýopnaða strax-búllu/sjálfsafgreiðslubensínsstöð útí Þorpi (ég reyni helst aldrei að fara út fyrir á nema tilneyddur þannig að ég geri ekki ráð fyrir að verða fastakúnni). Þar var talað við einhvern snilling hjá Olís, sem lét þessi gullnu orð falla (sirkabát orðrétt) þegar hann var inntur um ástæðu þess að opna þessa bensínstöð:

"Við höfum fundið fyrir vaxandi áhuga fólks á að kaupa ódýrt bensín."

Áhugi fólks á því að eyða sem minnstu í heimilisbílinn hefur einmitt verið í sögulegri lægð í 30 ár... Ókei þetta kannski hljómar ekki eins absúrd hérna og þetta gerði læv on tíví, en mér fannst þetta nokkuð súrt komment.

Grohl-krapp

Hérna er assgoti gott viðtal við Davíð Grohl. Maður fyllist óbærilegu þjóðarstolti við að lesa hann ausa lofi á íslenskt brennívín (sem mér finnst reyndar hrottalegur drykkur). Gríðarlega góð landkynning.

Hjólakrapp

Í gærkveldi gerðum við Banna okkur lítið fyrir og hjóluðum Eyjarfjarðarhringinn. Og þá er ég ekki að tala um einhvern sissí Eyjarfjarðarhring sem nær bara inn að Hrafnagili, ónei, þessi var almennilegur og náði inn að Melgärðismälum og väl það. Gróf ágiskun er að þetta hafi verið rúmlega 60 km. rúntur. Klikkuðum þó hrottalega á því að safna áheitum áður en lagt var af stað, eins og ku víst vera móðins þegar lagt er upp í svona langferðir.

Fallegar myndir í boði Ericsson T610:



Það eitt er þó ljóst að minn óæðri endi er ekki í góðri æfingu í að dvelja langdvölum í öfgafullu návígi við reiðhjólahnakka. Ó mig auman.

Teen spirit swing krapp

Fyrir einhverjum árum tóku Milljónamæringarnir upp á því að útsetja Smells like teen spirit í hressandi swing-útgáfu og láta Ragga Bjarna sjá um sönginn.

Það kom í ljós í Letterman þætti kvöldsins að einhverjir amerískir markaðs-mógúlar hafa fengið sömu hugmynd (eða stolið henni? *gisp*), allavega var þar mættur Paul Anka (skyldur Kalle? har har) að gaula títtnefnt lag í eiginlega skuggalega líkri útsetningu. Hægt að sampla krappið hérna. Svosem ekki frumlegt konsept per se, en skondið að þeir skuli hafa valið akkúrat sama lagið.

rAwK-krapp

Ég skellti ég mér á Foo og Queens í viðleitni minni við að bæta að einhverju leyti upp fyrir þennan hrottalega álitshnekk sem ég varð fyrir í heimi þungarokksins við að fara á ónefnt 80's fest í síðustu viku (gæti mögulega bjargað mér endanlega frá grimmilegri refsingu ef Maiden-Addi verður kominn með báðar hendur í fatla næst þegar ég hitti hann). Ég hlýt nú samt að fá smá uppreisn æru fyrir þær sakir að þetta var nú í fjórða skipti sem ég sá Foo á tónleikum. Mér fannst þeir reyndar betri þegar þeir komu síðast, en þetta var nú samt hið magnaðasta rock och roll. Hefðu nú samt mátt taka "alvöru" útgáfu af Everlong. Þó var gaman að heyra This is a call og New way home. Og My hero var einn af hápunktunum som vanligt. Hanna litla fékk ekki að fara með mér í þetta skiptið, en fékk þó að heyra Everlong þökk sé Pósti og síma. Davíð Grohl náði því að bræða ung meyjarhjörtu um allt land með þeim slagara.

Svo ég haldi nú áfram með frænda-þemað sem hefur verið ríkjandi að undanförnu, þá upplýsist það hér með að það var Sponni frændi en ekki Vari frændi sem fór með mér á tónleikana. Annar þeirra verður því alvarlega að fara að hugsa sinn gang hvað frænd-leika varðar ef viðkomandi á ekki að heltast úr lestinni. Einn morfín-mettaður pistill upp á 1500 orð gæti mögulega gert leikinn spennandi aftur.

Duran-krapp

Ef einhver mætur einstaklingur hefði sagt mér árið 1990 að 15 árum seinna ætti ég eftir að fara á tónleika með Duran Duran þá hefði ég nú væntanleg efast um spádómshæfileika viðkomandi (og ef sami einstaklingur hefði sagt að ég ætti líka eftir að þurfa að bíða 15 ár eftir því að sjá Maiden þá hefði viðkomandi þokkalega fengið einn á lúðurinn).

Ég hélt nú samt með Duran í gamla daga (þó það hafi meira verið út af því að Öddi vinur bróður míns hélt með Wham! og ég gat ekki verið á sömu skoðun og hann), en hef nú aldrei gefið mikið fyrir þeirra tónlist. Nema reyndar lagið The Chauffeur, sem ég hef hlustað ósjaldan á í flutningi bárujárnsrokkhljómsveitarinnar Deftones, en ekki mikið í original útgáfunni. Ég hugsaði reyndar þegar ég heyrði það lag fyrst með Deftones að sennilega væri meira í Duran Duran spunnið en ég hafði fram að því viljað viðurkenna.

Ég sumsagt sló til með stuttum fyrirvara vegna hópþrýstings í vinnunni, og hafði engar væntingar aðrar en þær að ég myndi fara sáttur út ef ég fengi að heyra The Chauffeur. Niðurstaðan var sú að giggið kom mér mjög þægilega á óvart. Ég hafði aldrei getað ímyndað mér Duran sem gott tónleikaband, en þeir rokkuðu bara þónokkuð feitt. Simon Lebon hefur haft það orð á sér að vera frekar óstabíll söngvari á tónleikum, en hann sló ekki feilnótu allt kvöldið. Mér til mikillar gleði þá tóku þeir "lagið mitt" og í tilefni af því ætla ég að deila því með lesendum Krappetíkrappsins:

Deftones -The Chauffeur.mp3*

* mp3 skráin eyðir sér sjálf 24 tímum eftir niðurhal.

Varakrapp

Þá hefur fyrsti pistillinn frá Vara frænda litið dagsins ljós eins og æstir lesendur hafa án efa tekið eftir. Þokkalega geðveikt indíd.

Blandon-krapp

Annar stórviðburður helgarinnar var tónleikaröð Von Blandon fjölskyldusönghópsins þar sem allar helstu kirkjur höfuðborgarsvæðisins voru þræddar. Hófst tónleikaröðin í Hallgrímskirkju á laugardagskvöldið fyrir framan fleiri hundruðir sála og endaði í Bessastaðakirkju á sunnudagsmorguninn fyrir framan aðeins færri sálir.



Ég fattaði ekki fyrren um seinan að hafa með mér upptökutæki á giggin, hefði ekki verið amalegt að eiga bútleggið "Von Blandon: Live@Bessastaðir" í safninu. Tek það með næst þegar sönghópurinn treður upp (spurning um að bóka Kaffi Ak?).

Varakrapp

Náði að afreka ýmislegt um helgina, þar með talið að mæta über-färskur í útskriftarveislu Vara frænda. Náði hann þar með að næla sér í nokkuð mörg Frændastig. Á hinn bóginn þá var Sponni frændi á undan Vara að útskrifast þannig að það er spurning hvort það eigi nokkuð að útdeila þessum stigum. Reyndar fór ég ekki í útskriftarveisluna hans Sponna frænda þannig að þetta jafnast sennilega út.

Burtséð frá því hver eiginlega sé besti frændinn þá má Vari eiga skilið þakkir fyrir þetta rokna partí. Heimalöguðu sóma-tortillurnar voru einstaklega ljúffengar. Þarna var einnig árangur Vara á sviði ljóðlistar og pistlagerðar rifjaður upp við mikinn fögnuð, og hefur það án efa gefið honum byr undir báða vængi hvað varðar frekari afrek á þeim vettvangi. Ég, sem og aðrir lesendur Krappetíkrappsins, bíð spenntur.