Nú hefur hinn indæli drengur Gunni Jóh tekið málin í sínar hendur og mun lyfta Akureyrarkaupstað upp á óendanlega hátt menningarlegt plan með skipulagningu stórtónleika á laugardagskvöldið á Græna hattinum með Íbba Bjarklind og Lay Low. Æstir lesendur til sjávar och sveita eru hvattir til að mæta. Nánar hér.
14.12.06
Tetris-krapp
Mér þætti gaman að vita hvort læknisfræðin eigi fræðilegt heiti yfir það ástand að þykja hver dagur ófullnægjandi nema tekist hafi a.m.k. einu sinni að slá hægh-skorið í Tetris. Þetta er allavega frekar sjúklegt ástand, því verður ekki neitað.
8.12.06
Pantera-krapp
Þó John Lennon og Dimebag Darrell úr hinni geðþekku þungarokkssveit Pantera eigi báðir dánarafmæli í dag, þá er enginn vafi á því hvor þeirra skildi eftir sig feitara gítarriff:
7.12.06
Alpakrapp
Hef þegar fengið eitt tilboð í "dörtí wíkend" skíðapakka frá Brynjari þýðverja (eða meira svona drög að tilboði). Ástæðan fyrir því er bongóblíða og snjóskortur í Ölpunum um jólin, sem þýðir auðvitað að fólk flykkist til Akureyrar í staðinn.
Mér sýnist þessi gaur skemmta sér samt ágætlega í ölpunum þó enginn sé snjórinn, þannig að Brinni þarf nú ekkert að örvænta (sérstaklega ekki þar sem hann á lederhosen).
Mér sýnist þessi gaur skemmta sér samt ágætlega í ölpunum þó enginn sé snjórinn, þannig að Brinni þarf nú ekkert að örvænta (sérstaklega ekki þar sem hann á lederhosen).
5.12.06
29.11.06
Skíðakrapp
Ég var kallaður út á svalir í gærkvöldi í hlákustíflulosunaraðgerðir til að reyna að forða fólkinu á neðri hæðinni frá bráðri drukknun. Fann þá þetta ægilega grýlukerti sem mér fannst tilvalið að deila með æstum lesendum.
Síson 2 af Arrested Development er notað sem stærðarviðmið.
Um helgina fékk ég Jared vinnufélaga í heimsókn í "Akureyri dörtí wíkend" pakka og við brölluðum ýmislegt, þar á meðal að skella okkur á svigskíði. Ég hafði ekki snert slík skíði í allavega 15 ár, og kom sjálfum mér á óvart með ótrúlegum töktum í brekkunum. Miðað við mína fyrri reynslu þá má sennilega þakka það þessum nýju kúrvuskíðum frekar en því að ég hafi á öllum þessum árum hægt og rólega breyst í náttúrulegan skíðara. Játi lýsir þessu af sinni alkunnu snilld hér. Allavega, ef einhverjum öðrum æstum lesenda þyrstir í að taka með mér "en smutsig helg" á Akureyri með tilheyrandi sveittri svigskíða-aksjón, þá er ég í skránni.
Síson 2 af Arrested Development er notað sem stærðarviðmið.
Um helgina fékk ég Jared vinnufélaga í heimsókn í "Akureyri dörtí wíkend" pakka og við brölluðum ýmislegt, þar á meðal að skella okkur á svigskíði. Ég hafði ekki snert slík skíði í allavega 15 ár, og kom sjálfum mér á óvart með ótrúlegum töktum í brekkunum. Miðað við mína fyrri reynslu þá má sennilega þakka það þessum nýju kúrvuskíðum frekar en því að ég hafi á öllum þessum árum hægt og rólega breyst í náttúrulegan skíðara. Játi lýsir þessu af sinni alkunnu snilld hér. Allavega, ef einhverjum öðrum æstum lesenda þyrstir í að taka með mér "en smutsig helg" á Akureyri með tilheyrandi sveittri svigskíða-aksjón, þá er ég í skránni.
22.11.06
LBA-krapp
Þeir sem vaða í villu och svima og halda að Nevermind með Nirvana hafi verið helsti tónlistarlegi menningararfur ársins 1991, þurfa ekki að leita lengra en á mæspeis síðu stórsveitarinnar LBA til að verða vitni að afgerandi afsönnun þess efnis.
2.11.06
Köben-krapp
Í Kaupmannahöfn gera innfæddir einstaklega mikið af því að hrækja á götuna í þann mund sem saklausir íslenskir túristar ganga framhjá þeim, og oftar en ekki beina þeir hrákunni í áttina að téðum saklausum túristum þó hún endi nú örugglega oftast á götunni. Það er samt spurning hvort þeir hafi með hrákunni verið að lýsa yfir vanþóknun sinni á Íslandi og öllu því sem það stendur fyrir eftir að hafa lesið Extrablaðið eða séð einhverja barbara tjoppa niður langreyði í sjónvarpinu. Eða hvort þeir eru bara sóðar.
Annars átti ég afmæli í fyrradag. Þessi klausa hérna fyrir ofan er bara yfirskin fyrir að geta komið því að svo ég fái fullt af saknaðarkveðjum í kommentakerfinu.
Annars átti ég afmæli í fyrradag. Þessi klausa hérna fyrir ofan er bara yfirskin fyrir að geta komið því að svo ég fái fullt af saknaðarkveðjum í kommentakerfinu.
26.10.06
Äppelpaj-krapp
Æðstaráð Krappetíkrappsins lýsir hér með yfir fullum og skilyrðislausum stuðningi við sænskar tengdamæður sem kunna að búa til ekta äppelpaj með tilheyrandi vaniljsås, og hika ekki við að beita þeim kunskap reglubundið. Þessi minnihlutahópur hefur staðið höllum fæti undanfarið, og vill Krappetíkrappið því leggja lóð sitt á vogarskálarnar til að leiðrétta það ástand.
21.10.06
Kramer-krapp
Var að hræra í einhverjum gömlum hörðum diski og fann þar meðal annars heimasíðuna "www.nett.is/~vilst" sem var óvéfengjanlegur miðpunktur veraldarvefsins um miðbik árs 1997. Í þeim pakka var mjög hressandi síða sem ég tileinkaði persónu Kramers úr Seinfeld þáttunum. Krýningardjásn hennar var hrúga af myndum þar sem ég hafði dundað mér við að (óaðfinnanlega) fótósjoppa Kramer inn á ýmis mikilvæg augnablik í mannkyns- og menningarsögu heimsins. Til dæmis var hann bæði viðstaddur embættistöku Lyndons B. eftir Kennedy morðið og kumpánlegan fund Fídels Castro og aðalritara Sovétríkjanna Nikítu Krútsjéf (sem er kannski ekki furðulegt miðað við að hann virðist líka hafa tekið virkan þátt í rússnesku byltingunni). Og hann hitti bæði Elvis og Ástþór Magnússon. Svakalegt? Smellið á Hans Óla til að upplifa dýrðina.
19.10.06
Hvammstangakrapp II
Núna stend ég í ströngu við að pressa buxurnar mínar og vaxa tærnar fyrir fyrirhugaða Kaupmannahafnarferð um þarnæstu helgi. Eina vafaatriðið sem eftirstendur er hvernig ég eigi að koma mér suður í flugið (það byrjar beint flug til Köben héðan helgina eftir að ég fer en ég vissi auðvitað ekki af því þegar ég var að plana þetta). Það vill svo skemmtilega til að ég hef einstaklega vafasama reynslu af því að ferðast í bíl á milli Ak og Rvk akkúrat á þessum árstíma, og því þarf ég að spyrja: vil ég virkilega gera það að árlegum viðburði að halda upp á afmælið mitt í félagsheimilinu á Hvammstanga? Flugið er sennilega öruggari kostur upp á veðrið að gera, og ef ég verð veðurtepptur á leiðinni þá verður það allavega ekki aftur á Hvammstanga.
Birti hérna tvær "delíted scíns" úr þessari hressandi Hvammstangaferð, fyrri myndin sýnir vel þá vitfirringu sem aðeins er hægt að finna í augum manns sem hefur verið fastur í bíl sínum í hátt í 2 klukkutíma, seinni myndin sýnir svo afmæliskökuna sem Amma Blandon bakaði handa mér við komuna til siðmenningarinnar og ég var ekki lengi að skófla í mig.
Í lokin ætla ég að deila einu með æstum lesendum sem ég veit í dag en vissi ekki í gær (og þar af leiðandi ekki heldur æstir lesendur), sem er að ég virðist vera búinn að þróa með mér ofnæmi fyrir hamborgarakryddi sem er komið meira en 2 ár fram yfir síðasta söludag. Ef það eru ekki gagnlegar upplýsingar, ja þá hvað? Edit: Hinn möguleikinn er að ég sé kominn með ofnæmi fyrir kettinum. Hólí krapp, þá vona ég frekar að það sé kryddið.
Birti hérna tvær "delíted scíns" úr þessari hressandi Hvammstangaferð, fyrri myndin sýnir vel þá vitfirringu sem aðeins er hægt að finna í augum manns sem hefur verið fastur í bíl sínum í hátt í 2 klukkutíma, seinni myndin sýnir svo afmæliskökuna sem Amma Blandon bakaði handa mér við komuna til siðmenningarinnar og ég var ekki lengi að skófla í mig.
Í lokin ætla ég að deila einu með æstum lesendum sem ég veit í dag en vissi ekki í gær (og þar af leiðandi ekki heldur æstir lesendur), sem er að ég virðist vera búinn að þróa með mér ofnæmi fyrir hamborgarakryddi sem er komið meira en 2 ár fram yfir síðasta söludag. Ef það eru ekki gagnlegar upplýsingar, ja þá hvað? Edit: Hinn möguleikinn er að ég sé kominn með ofnæmi fyrir kettinum. Hólí krapp, þá vona ég frekar að það sé kryddið.
17.10.06
Afnotagjaldakrapp
Það að borga ekki afnotagjöldin af sænsku ríkissjónvarpi er að sjálfsögðu pönishjabúl bæ deþþð (eða spenkíng). Þá skiptir engu máli hversu mikill fátækur námsmaður viðkomandi er.
Ég annars sakna þess að finna kaldar svitaperlur spretta fram á ennið í hvert skipti sem einhver bankar ákveðið að dyrum (þ.e. ef það hafði spurst út á kampus að Radiotjänst Kiruna væri með rassíu í bænum) og þurfa að geta dulbúið sjónvarpið sem fiskabúr eða bakaraofn með nokkurra sekúndna fyrirvara. Gerði óneitanlega lífið meira spennandi.
Reyndar eru Svíar svo pólítíkallí korrekt að það þurfti alltaf að tilkynna fyrirfram hvar og hvenær yfirvöld myndu vera með hert afnotagjaldaátak, á síðu 666 í textavarpinu . Þeir gerðu reyndar fátækum íslenskum námsmönnum erfitt fyrir að fylgjast með þessu þar sem það stóð bara "Skövde vecka 47", og að sjálfsögðu tók hver sjálfs-virðandi íslendingur ekki í mál að aðlaga sig að þessu helv... vikusýstemi þeirra og vissi því aldrei hvenær vika 47 stóð yfir.
Ég annars sakna þess að finna kaldar svitaperlur spretta fram á ennið í hvert skipti sem einhver bankar ákveðið að dyrum (þ.e. ef það hafði spurst út á kampus að Radiotjänst Kiruna væri með rassíu í bænum) og þurfa að geta dulbúið sjónvarpið sem fiskabúr eða bakaraofn með nokkurra sekúndna fyrirvara. Gerði óneitanlega lífið meira spennandi.
Reyndar eru Svíar svo pólítíkallí korrekt að það þurfti alltaf að tilkynna fyrirfram hvar og hvenær yfirvöld myndu vera með hert afnotagjaldaátak, á síðu 666 í textavarpinu . Þeir gerðu reyndar fátækum íslenskum námsmönnum erfitt fyrir að fylgjast með þessu þar sem það stóð bara "Skövde vecka 47", og að sjálfsögðu tók hver sjálfs-virðandi íslendingur ekki í mál að aðlaga sig að þessu helv... vikusýstemi þeirra og vissi því aldrei hvenær vika 47 stóð yfir.
11.10.06
Weird Al-krapp
Mitt uppáhalds móment er þegar Weird Al kaupir búttlegg VHS útgáfu af Star Wars Holiday Special af þeldökkum gangster í ekki-svo-myrku húsasundi. Ég hef nú ekki gengið svo langt í nördaskapnum að borga fyrir þetta krapp en ég dánlódaði því samt þegar ég bjó í Svíþjóð í einhverju Star Wars stundarbrjálæði. Náði aldrei að horfa á það allt í einum rykk, alltof pínlegt til þess, og var þá endirinn einna verstur þegar Lilja prinsessa brast út í (frekar falskan) söng þar sem hún boðaði frið og kærleika á jörðu. Það var hræðilegt. Og þökk sé nútímatækni þá geta lesendur Krappetíkrappsins núna notið þess í rauntíma! Mæli með því að spóla svona 2:15 mínútur fram í vídjóið.
Annars þá hef ég ekki fundið mig svona sterkt í Weird Al texta síðan ég heyrði þetta lag. Það mun held ég ekkert toppa það.
Now, every time I see him, well, he looks so grim
I guess it really must suck to be a rock star like him
What a pain in the butt to have so much success
Spending all his time moping and avoiding the press
But my girl can't get enough of his sullen demeanor
Like he's some bit tortured genius and I'm some kinda wiener
Well, my baby's in love with Eddie Vedder
She's got a thing for that Eddie Vedder
Tell me, what can he do that I can't do better?
5.10.06
Hár-krapp
Vegna fjölda áskorana hefur æðstaráð Krappetíkrappsins ákveðið að birta samsetta mynd af Stilla Vebba, eins og hann mögulega myndi líta út ef hann væri ekki algjörlega hugarfóstur æðstaprests Krappetíkrappsins. Eins og sést þá er þessi mynd tekin áður en atvikið með Rítu Hvússunum átti sér stað, því hárið fékk einkar slæma útreið í öllum hamaganginum og var látið fjúka.
Þetta bindi er greinilega mikill kostagripur. Algjör örlí-næntís gersemi.
Þetta bindi er greinilega mikill kostagripur. Algjör örlí-næntís gersemi.
1.10.06
Megakrapp
Ég ætla að deila einni algjörlega hæpóþettikal dæmisögu með æstum lesendum Krappetíkrappsins. Þetta er svona svipað og Jésú sagði frá í gamla daga, þetta er almenn frásögn sem lesendur geta tekið til sín og lært af ef þeir finna bita í henni sem höfðar til æsts lesanda, en því er alls ekki haldið fram að þetta hafi átt sér stað nokkurntíman eða nokkursstaðar.
Söguhetjuna í dæmisögunni mun ég kalla Stilla, eftirnafn Vebba, bara að til að persónugera hana fyrir æstum lesendum. Stilli Vebba. Stilli. Vebba. Það kemur í sjálfu sér þessari frásögn ekkert við, en þessi Stilli Vebba á einmitt föður sem heitir Vebbi Still. Það er skemmtileg tilviljun.
Allavega, Stilli býr í relatívt litlu samfélagi á landsbyggðinni, í relatívt litlu landi per kapítal. Þegar fór að nálgast helgi hugsaði Stilli sér gott til glóðarinnar að nú gæti hann hangið heima hjá sér í hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni og borðað súkkulaði og glápt á innihaldssnauða ameríska sjónvarpsþætti á DVD. En þegar kallið kom á föstudagskvöldinu þá stóðst hann ekki mátið og fór á svakalegt fyllerí með bróður sínum þar sem farið var á svínfeita stónerrokk tónleika með Valdísku hljómsveitinni Pain Brolice og tekið sveitt trúnó inn á klósetti með Helga Magra. Daginn eftir var Stilli því frekar óhress og hugsaði sér því ennþá meira gott til glóðarinnar að geta tekið laugardagskvöldið í súkkulaði/DVD vitandi að hann hafði lagt sitt af mörkum til aukins hagvaxtar í bænum með gegndarlausu sulli sínu kvöldið áður.
En auðvitað endaði laugardagskvöldið með því að hann stóð sauðdrukkinn inn á Affi Kak með félögum sínum og dansaði villt breik undir seiðandi undirspili Hassbunter, sem var mættur á svæðið með sumarsmellinn Oten Banna. Þegar því geimi lauk þá æsti Stilli meðsukkendur sína í eftirpartí í hinni frábærlega hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni, þar sem blandaðir voru Rite Whussian drykkir fram undir morgun (nót tú self: það er hægt að kaupa G-mjólk í BSO) og últrafeitt rokk blastað í græjunum, önuga kallinum á efri hæðinni án efa til mikillar gleði.
Öll góð eftirpartí taka samt enda þegar fram líða stundir og að lokum var Stilli orðinn einn í frábærlega hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni, ennþá með nægilegt hráefni í sjötíu Ríta Hvússa. Stilli reyndist samt það skynsamur að hann burstaði tennurnar vel og vandlega, og lagði sig svo til hvílu í sínu tvíbreiða rúmi.
Þegar Stilli vaknaði daginn eftir rifjaði hann upp ævintýri helgarinnar í kolli sér og brosti kíminn út í annað. Hvað er annað hægt eftir að hafa twistað hlandsveittur við besta sænska júrótrasj sem fyrirfinnst norðan Langjökuls? Brosið breyttist þó fljótt í hryllingssvip þegar Stilli minntist þess að hafa dreymt að hann lægi í sínu fína tvíbreiða rúmi í frábærlega hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni og kastaði upp eins og það væri enginn morgundagur. Í draumnum sá hann hálfmelta Ríta Hvússa þjóta framhjá eins og rjómagulir formúlubílar frá Makklaren. Það var ekki falleg sjón. Sem klippt út úr einhverri amrískri ógeðisgamanmynd þá uppgötvaði hann auðvitað þegar hann skimaði yfir fína tvíbreiða rúmið (og fór samstundis að anda með nefinu) að þetta var hreinlega enginn draumur. Krúttlegu rúmfötin sem tengdamóðir hans hafði gefið honum í jólagjöf fyrir tveimur árum voru útötuð í verulega andstyggilegri ælu. Á einhverjum tímapunkti um nóttina hafði hann bókstaflega hörlað innyflunum yfir fína tvíbreiða rúmið og ekki einu sinni haft fyrir því að snúa sér á hina hliðina heldur bara haldið áfram að sofa.
Þarna hefði verið einstaklega viðeigandi ef konsertmeistari Sinfóníuhljómsveitarinnar hefði vippað sér inn um dyrnar og tekið stefið úr Psycho með brjálæðislegan glampa í augunum. En í staðinn þurfti Stilli að "vakna og finna lyktina af kaffinu" eins og sagt er, rífa utanaf rúminu og fara síðan í ákaflega langt Crying-game-legt bað. Núna stendur hann án efa hokinn fyrir framan hálftómu Kahlua flöskuna og veltir fyrir sér tilgangi lífsins.
Það er engin góð dæmisaga án boðskapar, en í þetta skiptið vil ég að æstir lesendur setji sig í spor einhvers sem er annt um títtnefndan Stilla Vebba, og vilji veita honum góð ráð eftir þessi ævintýri næturinnar. Hvað myndir þú ráðleggja Stilla Vebba ef hann stæði á þröskuldinum hjá þér með útældar axlir og botnfylli af Halkhúa í flösku og játaði þessa atburði fyrir þér með tárin í augunum?
Söguhetjuna í dæmisögunni mun ég kalla Stilla, eftirnafn Vebba, bara að til að persónugera hana fyrir æstum lesendum. Stilli Vebba. Stilli. Vebba. Það kemur í sjálfu sér þessari frásögn ekkert við, en þessi Stilli Vebba á einmitt föður sem heitir Vebbi Still. Það er skemmtileg tilviljun.
Allavega, Stilli býr í relatívt litlu samfélagi á landsbyggðinni, í relatívt litlu landi per kapítal. Þegar fór að nálgast helgi hugsaði Stilli sér gott til glóðarinnar að nú gæti hann hangið heima hjá sér í hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni og borðað súkkulaði og glápt á innihaldssnauða ameríska sjónvarpsþætti á DVD. En þegar kallið kom á föstudagskvöldinu þá stóðst hann ekki mátið og fór á svakalegt fyllerí með bróður sínum þar sem farið var á svínfeita stónerrokk tónleika með Valdísku hljómsveitinni Pain Brolice og tekið sveitt trúnó inn á klósetti með Helga Magra. Daginn eftir var Stilli því frekar óhress og hugsaði sér því ennþá meira gott til glóðarinnar að geta tekið laugardagskvöldið í súkkulaði/DVD vitandi að hann hafði lagt sitt af mörkum til aukins hagvaxtar í bænum með gegndarlausu sulli sínu kvöldið áður.
En auðvitað endaði laugardagskvöldið með því að hann stóð sauðdrukkinn inn á Affi Kak með félögum sínum og dansaði villt breik undir seiðandi undirspili Hassbunter, sem var mættur á svæðið með sumarsmellinn Oten Banna. Þegar því geimi lauk þá æsti Stilli meðsukkendur sína í eftirpartí í hinni frábærlega hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni, þar sem blandaðir voru Rite Whussian drykkir fram undir morgun (nót tú self: það er hægt að kaupa G-mjólk í BSO) og últrafeitt rokk blastað í græjunum, önuga kallinum á efri hæðinni án efa til mikillar gleði.
Öll góð eftirpartí taka samt enda þegar fram líða stundir og að lokum var Stilli orðinn einn í frábærlega hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni, ennþá með nægilegt hráefni í sjötíu Ríta Hvússa. Stilli reyndist samt það skynsamur að hann burstaði tennurnar vel og vandlega, og lagði sig svo til hvílu í sínu tvíbreiða rúmi.
Þegar Stilli vaknaði daginn eftir rifjaði hann upp ævintýri helgarinnar í kolli sér og brosti kíminn út í annað. Hvað er annað hægt eftir að hafa twistað hlandsveittur við besta sænska júrótrasj sem fyrirfinnst norðan Langjökuls? Brosið breyttist þó fljótt í hryllingssvip þegar Stilli minntist þess að hafa dreymt að hann lægi í sínu fína tvíbreiða rúmi í frábærlega hundrað-og-einn staðsettu íbúð sinni og kastaði upp eins og það væri enginn morgundagur. Í draumnum sá hann hálfmelta Ríta Hvússa þjóta framhjá eins og rjómagulir formúlubílar frá Makklaren. Það var ekki falleg sjón. Sem klippt út úr einhverri amrískri ógeðisgamanmynd þá uppgötvaði hann auðvitað þegar hann skimaði yfir fína tvíbreiða rúmið (og fór samstundis að anda með nefinu) að þetta var hreinlega enginn draumur. Krúttlegu rúmfötin sem tengdamóðir hans hafði gefið honum í jólagjöf fyrir tveimur árum voru útötuð í verulega andstyggilegri ælu. Á einhverjum tímapunkti um nóttina hafði hann bókstaflega hörlað innyflunum yfir fína tvíbreiða rúmið og ekki einu sinni haft fyrir því að snúa sér á hina hliðina heldur bara haldið áfram að sofa.
Þarna hefði verið einstaklega viðeigandi ef konsertmeistari Sinfóníuhljómsveitarinnar hefði vippað sér inn um dyrnar og tekið stefið úr Psycho með brjálæðislegan glampa í augunum. En í staðinn þurfti Stilli að "vakna og finna lyktina af kaffinu" eins og sagt er, rífa utanaf rúminu og fara síðan í ákaflega langt Crying-game-legt bað. Núna stendur hann án efa hokinn fyrir framan hálftómu Kahlua flöskuna og veltir fyrir sér tilgangi lífsins.
Það er engin góð dæmisaga án boðskapar, en í þetta skiptið vil ég að æstir lesendur setji sig í spor einhvers sem er annt um títtnefndan Stilla Vebba, og vilji veita honum góð ráð eftir þessi ævintýri næturinnar. Hvað myndir þú ráðleggja Stilla Vebba ef hann stæði á þröskuldinum hjá þér með útældar axlir og botnfylli af Halkhúa í flösku og játaði þessa atburði fyrir þér með tárin í augunum?
- Taktu matarvenjur þínar til gagngerar endurskoðunar.
- Taktu drykkjuvenjur þínar til gagngerar endurskoðunar.
- Hættu þessu væli og flyttu út til Svíþjóðar til kærustunnar, þar vaxa meinhollar Kebab-pítsur á trjánum og boðið er upp á ríkisniðurgreidda staði sem spila Boten Anna allan sólarhringinn til að halda þegnunum hressum.
- Ekki nota G-mjólk til að blanda Ríta Hvússa.
28.9.06
Weezer-krapp
Mér hefur nýlega orðið það ljóst að Uppáhalds Platan MínTM a.k.a. Besta Plata Allra TímaTM á 10 ára útgáfuafmæli um þessar mundir. Æstir lesendur gera sér án efa grein fyrir því að þarna er ég að vísa í hið ódauðlega meistaraverk Pinkerton með hljómsveitinni Weezer, sem kom út þann 24. september 1996. Þá var ég reyndar nýbúinn að fá mér fyrstu plötuna með Korn og var á leið inn í þriggja ára tímabil af nonstopp "fimm-reiðum/misnotuðum-ungum-mönnum-frá-Kaliforníu"-hljómsveitum, og ég held að ég hafi ekki heyrt Pinkerton í heild sinni fyrr en svona 4 árum síðar, en það reyndist þá líka vera upphafið á fallegri vináttu. Hápunkturinn á tónlistarferli mínum hingað til (fyrir utan glæstan feril með OHGEATH) var síðan þegar ég rústaði El Scorcho í pínulitlum karaóke-bás út í Japan í fyrra. Ég ætti kannski að fá Sinfóníuhljómsveitina til að flytja plötuna með mér í heild sinni í Höllinni, það yrði ekki það vitlausasta sem það lið hefur látið plata sig út í.
Ég mun í tilefni af þessum tímamótum tileinka þessari skífu næsta swissmokka sem ég fæ mér á Bláu könnunni. Það ætti að vera öllum ljóst að ég tileinka ekki swissmokka hverju sem er.
Ég mun í tilefni af þessum tímamótum tileinka þessari skífu næsta swissmokka sem ég fæ mér á Bláu könnunni. Það ætti að vera öllum ljóst að ég tileinka ekki swissmokka hverju sem er.
24.9.06
Flókakrapp
Nú þegar hvergi er lengur hægt að kjósa Magna þá skilur það óneitanlega eftir gapandi sár á sjálfsímynd kosningaóðra Íslendinga. Til að setja sýndar-plástur á það sýndar-sár þá má benda á að nú er hægt að kjósa hinn íslensk-norska handboltakappa Hörð Flóka Ólafsson sem leikmann mánaðarins á heimasíðu Elverum håndball. Sem "Begrunnelse" er tilvalið að setja "Fördí han er íslænning" eða "Han er kjæmpebra í Championship Manager 4".
22.9.06
Kattarkrapp
Á þessum síðustu og verstu grasekkilstímum er það hlutskipti sambýlings míns að sjá til þess að ég sökkvi ekki niður í hyldýpi vesældar og vannæringar. Þessi sambýlingur er kötturinn Alfons, betur þekktur sem "The Fonz". Fyrirmyndarköttur í alla staði.
Eins og sést þá hefur Fonsi a.m.k. þrjú fyrirsætupós (öfugt við eitt fyrirsætupós hjá mér): "Virðulegur", "Ógnandi yfirvegun" og "Dúlla". Það er alltént mjög hressandi að fá að njóta reglulegra samskipta við kött á ný eftir langt hlé, eða allt frá því að Halla Búbúkisi var og hét. Ég þakka því innilega háæruverðuguum leigusala mínum Balla fyrir að láta ábyrgð á velferð kattarins fylgja með íbúðinni.
Eins og sést þá hefur Fonsi a.m.k. þrjú fyrirsætupós (öfugt við eitt fyrirsætupós hjá mér): "Virðulegur", "Ógnandi yfirvegun" og "Dúlla". Það er alltént mjög hressandi að fá að njóta reglulegra samskipta við kött á ný eftir langt hlé, eða allt frá því að Halla Búbúkisi var og hét. Ég þakka því innilega háæruverðuguum leigusala mínum Balla fyrir að láta ábyrgð á velferð kattarins fylgja með íbúðinni.
19.9.06
Keiv-krapp
Um helgina gerði ég mér bæjarferð á félaga Nick Cave í örvæntingarfullri tilraun minni til að halda mér hipp och kúl-um. Held svei mér þá að sú tilraun hafi tekist ágætlega. Þetta gigg náði nú samt ekki sömu hæðum og Broddvei hér um árið, af eftirfarandi ástæðum (í punktaformi):
Ef þetta skyldi ekki vera nóg til að bústa upp hipp-och-kúl statusinn, þá fór ég eftir giggið ásamt fylgdarliði á öldurhúsið "Kaffibarinn" til frekara sumbls. Þar fékk snúður hússins DJ Margeir að sjálfsögðu stóran mínus í kladdann þegar RobbiK bað hann um að spila stórsmellinn "Boten Anna" og fékk svarið að hann ætti það ekki til! Hvernig getur plötusnúður með snefil af sjálfsvirðingu ekki verið með svona ódauðlegt listaverk í safninu? Ef ég gæfi mig út fyrir að þeyta skífum þá væri ég löngu búinn að láta græða USB lykil með þessu lagi innanborðs undir húðina á handarbakinu á mér, til að geta vippað fram í svona tilfellum. Ef að fólkið vill "Boten Anna", þá skal fólkið fjandakornið fá "Boten Anna".
En mikið ósköp þarf ég að redda mér nýju áhugamáli, þetta sænska júrótrash-æði mitt er alveg á barmi þess að verða þreytt.
- Stærri tónleikastaður er í þessu tilfelli mínus (þó Broddvei sé ekki laus við að vera asnalega hannaður).
- Lakara lagaval, þ.e. minna af Boatman's call og No more shall we part, sem eru þær plötur sem ég hef hlustað mest á. Reyndar má svosem segja að það sé plús að giggið hafi þá allavega ekki verið einhver endurtekning frá því síðast. Þau lög sem hann tók af Murder Ballads voru mikið breytt frá því sem á plötunni (minnir að það hafi verið svipað á Broddvei), sem var samt bara ágætt, þau lög eru sögur og það á ekki alltaf að segja sömu söguna eins.
- Óverdós af fiðlu/trommu/píanóglamurshamagangi (fannst eins og helmingurinn af lögunum endaði í einhverri þannig orgíu, sem varð svolítið þreytt til lengdar).
- Tókst ekki alltaf að fá fyllingu í lögin með svona fáum hljóðfærum (næst vil ég fá Bad Seeds eins og þeir leggja sig).
Ef þetta skyldi ekki vera nóg til að bústa upp hipp-och-kúl statusinn, þá fór ég eftir giggið ásamt fylgdarliði á öldurhúsið "Kaffibarinn" til frekara sumbls. Þar fékk snúður hússins DJ Margeir að sjálfsögðu stóran mínus í kladdann þegar RobbiK bað hann um að spila stórsmellinn "Boten Anna" og fékk svarið að hann ætti það ekki til! Hvernig getur plötusnúður með snefil af sjálfsvirðingu ekki verið með svona ódauðlegt listaverk í safninu? Ef ég gæfi mig út fyrir að þeyta skífum þá væri ég löngu búinn að láta græða USB lykil með þessu lagi innanborðs undir húðina á handarbakinu á mér, til að geta vippað fram í svona tilfellum. Ef að fólkið vill "Boten Anna", þá skal fólkið fjandakornið fá "Boten Anna".
En mikið ósköp þarf ég að redda mér nýju áhugamáli, þetta sænska júrótrash-æði mitt er alveg á barmi þess að verða þreytt.
15.9.06
Þjóðverjakrapp
Ég hvet æsta lesendur Krappetíkrappsins til sjávar och sveita að lesa um samskipti Brynjars í Þjóðverjalandi og þarlendra sjálfskipaðra löggæslumanna. Nú veit ég alltént hvernig hægt er að koma orðunum "úlfaldaflær" og "endaþarmur" í einu og sömu þýsku setninguna.
Þessi sami Brynjar mátti ekki vera að því að ræða við mig í gegnum Skilaboðaskjóðuna í dag þar sem hann þurfti að flýta sér heim til að sauma tölu á leðurbuxurnar sínar sem hafði dottið af í einhverjum hamagangi. Því Oktoberfest byrjar á morgun og mér skildist á honum að enginn bæverji með snefil af sjálfsvirðingu læti sjá sig á henni í biluðum lederhosen.
Þessi sami Brynjar mátti ekki vera að því að ræða við mig í gegnum Skilaboðaskjóðuna í dag þar sem hann þurfti að flýta sér heim til að sauma tölu á leðurbuxurnar sínar sem hafði dottið af í einhverjum hamagangi. Því Oktoberfest byrjar á morgun og mér skildist á honum að enginn bæverji með snefil af sjálfsvirðingu læti sjá sig á henni í biluðum lederhosen.
Gerast áskrifandi að:
Ummæli (Atom)
Færslur
