VAX-krapp

Annað merkilegt í minni aksjón-pökkuðu tilveru þessa vikuna var að mér tókst einnig að upplifa hljómleika með hljómsveitinni VAX í fyrsta skipti. Maiden og VAX sömu vikuna, hver hefði trúað því?

Egilshöllin og Kaffi Ak, hættuleg blanda.

Hrottalegt Maiden-krapp

Æstum Krappetíkrapps-lesendum þyrstir án efa að vita hvernig hinir marg-hæpuðu Iron Maiden tónleikar fóru í undirritaðan. Það er óhætt að segja að þeir hafi mælst mjög vel fyrir, drengirnir spændu sig í gegnum hvern slagarann á fætur öðrum og stóðu sig betur en ég hafði nokkurn tíman vonað. Þar sem Dave Murray er minn maður þá plantaði ég mér framarlega vinstra megin ásamt fylgismeyjum mínum. Ég sá ekki eftir þeirri staðsetningu, maðurinn fór gjörsamlega hamförum og átti kvöldið ásamt Brúsa (að öðrum ólöstuðum).

Þarna rættist sumsagt loksins langþráður draumur, sem hefur fengið að grassera alveg síðan forráðamenn mínir bönnuðu mér að fara á tónleikana '92, en leyfðu hins vegar Frimma bróður að fara. Karl faðir minn náði reyndar að bæta upp fyrir uppeldismistökin til muna með því að bjóða mér á tónleikana (og mæta svo sjálfur öllum að óvörum). Ég held samt að sárið muni aldrei gróa að fullu fyrr en hann bannar Frimma líka að fara á Iron Maiden tónleika. Því staðan er jú ennþá 2-1 fyrir honum.

Ljúkum þessu með hjartnæmum myndum af Dave vini mínum.

StafRófskrapp II

Ég segi nú bara greyið Darth Vader. Manni langar nú bara til að taka utanum hann og gefa honum stórt knús eftir öll þessi átök.

StafRófsssskrapp og læknanemakrapp

Aðeins 45 mínútur í StafRófs III - ég er ekki baun spenntur.

Sem minnir mig á það að ég fór í hrottalega gott partí hjá RobbaK um síðustu helgi. Þar var staddur ónefndur fyrrverandi sjöttaárslæknanemi sem einnig ku vera skyldur mér á einhvern óskiljanlegan hátt. Það er skemmst frá því að segja að títtnefndur læknanemi átti kvöldið með óborganlegum frásögum af viðskiptum sínum við uppboðsrisann íBei. Það var ósjaldan sem veislugestir lágu í krampakasti yfir óförum læknanemans.

Þessi læknanemi náði um miðbik tíunda áratugarins að byggja upp nokkuð gott orðspor sem pistlahöfundur í málgagni stjórnarandstæðinga í Menntaskólanum á Akureyri. Pistlar þessir voru yfirleitt sendir til mín í tölvupósti mjög snemma morguns, oftar en ekki skrifaðir undir mjög sterkum áhrifum morfíns. Gríðarlega góðir pistlar þar á ferð.

Þar sem títtnefndur læknanemi er ekki lengur læknanemi þá ætti hann þar með að eiga mun meiri frítíma aflögu en áður, sem er tilvalið að eyða í að hefja pistlaskrif á ný, og eru þá ævintýrin á íBei alls ekki ónýtt umræðuefni. Auk þess þá er örugglega auðveldara fyrir hann en áður að komast í morfín ef þess skyldi þurfa til að örva sköpunargáfuna. Ég skora því á fyrrverandi læknanemann að hefja regluleg skrif á internetinu hið fyrsta til að leyfa umheiminum að njóta þess sem gengur á í hans frjóa huga. Honum er velkomið að tjá sig á Krappetíkrappinu enda var það upphaflega stofnað sem kollektívt athvarf ýmissa pistlahöfunda. Hér með er pistlahöfundirnn hvattur til að hafa samband við undirritaðan hið fyrsta til að sparka þessu verkefni af stað.

Klippingar-krapp

Það er hálf hressandi hvað þetta er grunsamlega líkt fermingarklippingunni minni (sem var gerð ódauðleg í Carmínu '98). Ég reyndar passaði mig á því að láta ekki sjást svona mikið í eyrun.

Kúbukrapp

Hversu hressandi væri það að skella sér á Audioslave tónleika á Kúbu?

Tilgangur lífsins-krapp

Þann 20. maí eða þarumbil verð ég væntanlega búinn að sjá StafRófs Episode III. Lýkur þar með tímabili í lífi mínu sem hófst þegar ég sá glefsur úr StafRófs Episode II einhverntíman snemma á níunda áratugnum í barnaafmæli hjá nágranna mínum. Ég segi glefsur því ég var of mikil rola til að höndla að horfa á hana alla. Enda er lesandinn að drekka í sig skrif manns sem hafði aldrei séð heilan þátt af hvorki V né Þrífætlingunum fyrr en um hálfþrítugt (í gamla daga fór ég alltaf fram í eldhús að fá mér vatn að drekka þegar eitthvað rímótlí spennuþrungið var í uppsiglingu).

Og þegar klukkan slær tólf á miðnætti 7. júní verð ég búinn að upplifa það sem ég sagði fyrir ári síðan að væri það eina sem ég ætti eftir að upplifa til að geta kvatt heiminn nokkuð sáttur tónleikalega séð. Svona miðað við hvernig hlutirnir hafa þróast þá er þetta frekar krípí yfirlýsing. En við skulum bara segja að þarna var reyndar full djúpt í árinni tekið.

En eftir stendur að eftir þessi tvenn tímamót þá vantar mig áþreifanlega ný markmið til að stefna að í mínu kólesterólmettaða lífi. Spurning hvort maður ætti að hafa hið nýja markmið eitthvað temmilega plebbalegt, eins og að ná kjörþyngd fyrir fertugt?

Vedder-krapp

Þetta er eins og talað út úr mínu hjarta. Erfitt að keppa við þessar helv... grunge-stjörnur.

Textaþraut II

Nú er komið glas á aðra textaþraut. Úr hvaða íslensku dægurlagaperlu er þessi texti? Lag og flytjandi óskast.

ég er svo ánægður
og glaður og kátur
svo ferlega glaður og kátur
það er alveg merkilegt hvað ég er glaður

ég fékk kaupið mitt í gær
það er svo gaman
því ég fékk kaupið mitt í gær
þið trúið því ekki
það er svo gaman

en svo kemst ég ekki í vinnuna fyrrená
fyrrená
mánudaginn
mánudaginn!

Vegleg verðlaun í boði!!

Þó ég sé um það bil að fara á gigg með Helga och Hljóðfæraleikunum þá er þetta textabrot ekki með þeirri merku sveit.

HOMMA-krapp

Það er ekki annað hægt en að vera sáttur við þetta. HOMMA lifir!

Reyndar þá var hin opinbera og gríðarlega hnyttna skýring á skammstöfuninni á sínum tíma "Heimspekingar og menntahrokar í Menntaskólanum á Akureyri" en ég er sáttur við nýju útgáfuna. Er ekki yfirleitt fólk haldið menntahroka í staðinn fyrir að vera menntahrokar?

Sigurkrapp

Látum þetta vera lokaorðin í ULTIMATE umræðunni í bili, sem sýnir fram á að mannkynið sigrar ævinlega að lokum. Hjartnæmt.

Maður versus vél krapp

Ég var nú kannski full fljótur á mér að hreykja mér af frækilegum árangri mínum gegn ofurafli gervigreindarinnar. Krapp. Það verður ekki einu sinni gefið upp í hversu mörgum gerum mér tókst að ljúka leiknum.

Og bara til að nudda salti í sárin þá var þetta lokagerið hjá helv... gervigreindinni. Samborgari minn Bobby myndi ekki vera í neinum vafa um að þetta væri gyðinglegt samsæri, en ég er svo pólítískt réttur að ég ætla ekki að halda neinu slíku fram.

Æsandi ULTIMATE krapp

Eins og það er nú ævinlega gaman að tapa fyrir sinni eigin gervigreind, þá er það sérstaklega ánægjulegt þegar það stendur eins tæpt og hérna. Virkilega fallegt.



Í þessum leik náði ég þessu sérdeilis fallega geri, 1.000 stig í 7 köstum. Á fagmáli kallast þetta leikafbrigði "sjögera þúsari með bakkspinni".

ULTIMATE krapp

Eins og örvæntingarfullir lesendur Krappetíkrappsins hafa án efa tekið eftir þá hefur hið innihaldsríka vefsetur besta teningaspils í heimi (ULTIMATE 10.000) legið niðri um hríð vegna skyndilegrar lokunar Ókeypis Vefhótels Halezar. Sem betur fer var teningaspilið ekki lengi heimilislaust og hefur það nú fengið spánnýja hýsingu hjá Ókeypis Vefhóteli RobbaK. Þökkum við bæði Halez fyrir óeigingjarnt starf í gegnum árin, og svo öðlingnum RobbaK fyrir núverandi gestristni.

Nýja slóðin er ultimate.robbik.net.

Reyndar ekkert nýtt innihald eða ný útgáfa frekar en fyrri daginn, en þeir sem hafa straujað vélar sínar upp á síðkastið fá nú tækifærið til að endurnýja kynni sín við þetta fruntalega góða tölvuspil.

Frekara Maiden-undirbúningskrapp



Heldur nú áfram sagan endalausa af viðleitni minni til að koma mér í réttan gírinn fyrir tónleika aldarinnar sem eru nú bara á næsta leiti hvorki meira né minna

Að þessu sinni kemur við sögu keppni ein margslungin sem starfsmenn TM Software Inc. (áður TölvuMyndir) heyja á hverju einasta ári í byrjun marsmánaðar. Þar sem keppt er í mörgum og fjölbreytilegum keppnisgreinum þá hefur einhverjum hnyttnum manni þótt við hæfi að skíra þessa keppni Ólympíuleika TM Software (áður TölvuMynda).

Í ár var ein keppnisgreinin sú að deildir kepptu sín á milli um það hver þeirra gæti vippað upp tilkomumestu "drag" sýningunni á lokakvöldi keppninnar. Í minni deild starfa fyrir utan mig tveir fílefldir karlmenn sem iðka báðir körfubolta og voru því algjörlega tilvaldir í þetta djobb. Ég hefði allavega fílað það í botn að sjá þá íklædda sitthvorri pastellitaðri dragtinni að mæma eitthvað júróvisjónlag með Sigríði Beinteinsdóttur. Ekki voru þeir til í það, og úrslitakvöldið rann upp án þess að við hefðum neinn kandidata í þessa keppni.

Það að senda ekki fulltrúa hefði náttúrulega verið katastrófalt fyrir almannaálit deildarinnar, þannig að á síðustu stundu ákvað ég að taka af skarið og gefa fólkinu það sem það vildi. Íklæddur smekklegu pilsi og farðaður eftir kúnstarinnar reglum setti ég á svið sjónarspil sem á engan sinn líkan í gervallri veröld. Að sjálfsögðu dugði ekkert Evróvisjónjarm undir þessu sjónarspili, það dugði ekkert minna en snilldarverkið The number of the beast með meisturum Iron Maiden, í tónleikaútgáfu tekið af breiðskífunni "Live after death". Það reyndar endaði með því að framlag mitt lenti í öðru sæti keppninnar, en það þýðir ekki að dvelja of lengi við þann dómaraskandal. Ég skildi við þessa keppni reynslunni ríkari, og ef ég skyldi enda með Bruce Dickinson í svallpartíi á Nordica Hotel eftir tónleikana þá er ég allavega vel undir það búinn.

Fjölmiðlakrapp

Þyrtfi endilega að nálgast þessa fyrisögn á prenti til að hún nái að rata í úrklippusafnið mitt.

Windblówskrapp

Að nota Windows á íslensku getur verið fjári góð skemmtun. Sérstaklega þegar upp poppa svona hressandi skilaboð eins og þessi (hægt að smella á krappið til að fá það stærra):

Fimmtíusents-krapp

S. Reynir var svo elskulegur að kunngjöra þessar yndislegu gleðifréttir. Ég sem hélt að húfugreyið hefði glatast að eilífu í ölæði ungra manna að sunnan. Sem betur fer gripu örlaganornirnar í taumana og vænti ég þess að sameinast 50 sentum innan tíðar.

Í tilefni af því fáum við mynd af honum Vara.

Maiden-undirbúningskrapp



Síðan hinu góðu fréttir litu dagsins ljós hef ég ekki setið aðgerðalaus. Búinn að hlusta á Live after death: The World Slavery Tour '84-'85 oftar en góðu hófi gegnir, og spændi mig í gegnum "Run to the hills: The authorised Iron Maiden biography" á þremur dögum. Þar af leiðir að ég er þokkalega vel með á nótunum hver hefur sofið hjá hverjum, af hverju hinir og þessir hafa hætt í fússi og hverjir eru í fýlu við hvern.

Einnig tók ég mig til og sneri starfsmannapartíi síðustu helgar upp í allsherjar Maiden-orgíu þegar líða tók á kvöldið (vildi svo skemmtilega til að gestgjafinn átti fyrstu 5 breiðskífurnar á snarkandi vínyl).

Framtíðin er björt.

Gönguskíðakrapp

Í tilefni af því að þögnin hefur á annað borð verið rofin þá er ekki ástæða til annars en að gera það með stæl með lítilli skemmtisögu.

Einn fagran sunnudagsmorgun fyrir nokkru síðan þá ákváðum við Hanna að fara á gönguskíði. Færi var ágætt. Þó gleymdi ég að nota viðeigandi áburð, sem gerði það að verkum að rennsli var ekki eins og best verður á kosið. Þó renndum við okkur í góðan klukkutíma. Núna hefur hins vegar hlánað og er ekki útlit fyrir frekari gönguskíðaiðkun í bráð.

Þetta finnst örugglega engum skemmtileg lesning, nema þá helst honum Vara frænda mínum og öðrum líkt þenkjandi öfuguggum.